Στη δερματολογική εξέταση προηγείται η λήψη ιστορικού, η οποία αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο στη διάγνωση. Κάθε κηδεμόνας απαντά μια σειρά από ερωτήσεις, συμπληρώνεται ένα ερωτηματολόγιο, γιατί κάθε στοιχείο από το περιβάλλον, τις συνήθειες, τη διατροφή, τη χρονική περίοδο εμφάνισης κ.α. δίνει στοιχεία για τη διάγνωση.

Ακολουθεί μια λεπτομερής γενική κλινική εξέταση, η οποία μπορεί να δώσει στοιχεία για την πηγή του προβλήματος. Πολλά δερματολογικά προβλήματα εκδηλώνονται λόγω συστηματικών νοσημάτων ή περιπλέκουν αυτά.

Πρώταρχικό μέλημα στη δερματολογική εξέταση αυτή καθεαυτή είναι η αναγνώριση των αλλοιώσεων που περιγράφει ο κηδεμόνας και αυτών που παρατηρούμε την ώρα εξέτασης. Κάθε αλλοίωση, πρωτογενής ή δευτερογενής, λέει μια μικρή ιστορία, η οποία βοηθά στον περιορισμό των πιθανόν προβλημάτων και εν τέλει στην διάγνωση.

Μετά από την παραπάνω επισκόπηση αρχίζει η δειγματοληψία στοιχείων από το δέρμα με μια σειρά από απλές τεχνικές στις οποίες δεν πρέπει να γίνεται καμία απολύτως έκπτωση.

Σε ασθενείς με ατοπική δερματίτιδα κατά τις επανεξετάσεις γίνεται επιπλέον αξιολόγηση κνησμού καθώς και βαθμολόγηση βάσει της κλίμακας CADESI-4 (CANINE ATOPIC DERMATITIS EXTENT AND SEVIRITY INDEX ) για αντικειμενική αξιολόγηση της κατάστασης τη δεδομένη στιγμή.

Ιδανικά τα πιο πάνω γίνονται σε ήρεμο περιβάλλον γιατί λόγω χρόνου μπορεί το κατοικίδιο να αγχωθεί. Αν και κατά τη λήψη ιστορικού ασθενής και κηδεμόνας κάθονται μακριά από το εξεταστικό τραπέζι.

Το 90 τοις εκατό της διάγνωσης στη δερματολογική εξέταση γίνεται από τα παραπάνω και μόνο σε λίγες περιπτώσεις χρειάζονται εξειδικευμένες εξετάσεις. Εφόσον χρειαστούν αυτές μπορεί να είναι:

Αφού γίνει διάγνωση τίθεται θεραπευτικό πλάνο, βραχυπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο, βάσει επιλογών που ισχύουν τα τελευταία χρόνια.

Σε περίπτωση βακτηριδιακών και μυκητιακών επιπλοκών, που έχουμε πάντα σχεδόν σε όλα τα δερματολογικά προβλήματα, και από μόνες τους συνήθως δεν αποτελούν διάγνωση προσπαθούμε να τις περιορίσουμε.

Πλέον η τοπική θεραπεία συστήνεται για έλεγχο των παραπάνω. Υπάρχουν πολλά σαμπουάν, αφροί, αλοιφές κ.α. και η επιλογή του σωστού κάθε φορά κάνει τη διαφορά.

Συστηματικά αντιβιοτικά αποφεύγονται. Αν χρειαστούν χορηγούνται μόνο μετά από καλλιέργεια και αντιβιόγραμμα για αποφυγή δημιουργίας ανθεκτικών βακτηριδίων.

Στα πλείστα περιστατικά εφόσον ελεγχθεί το πρωτογενές αίτιο, υποχωρούν και οι επιπλοκές με την τοπική θεραπεία.

Η διαχείριση περιστατικών όπως ατοπική δερματίτιδα, λεισμανίωση, αυτοάνοσων προβλημάτων απαιτεί συχνές επανεξετάσεις και το σημαντικότερο συχνή επικοιωνία με τους κηδεμόνες.

Στη δερματολογία πλέον μέλημα μας είναι η σωστή επιλογή θεραπευτικών πρωτοκόλλων βάσει δεδομένων που ισχύουν τώρα και όχι πριν 3 και περισσότερα χρόνια, για καλύτερο αποτέλεσμα και όσο το δυνατό λιγότερη επιβάρυνση στην υγεία των κατοικιδίων. Είμαστε υποχρεωμένοι να ενημερώνουμε τους κηδεμόνες για όλες τις θεραπευτικές επιλογές που ισχύουν κάθε δεδομένη στιγμή και να επιλέγουμε το καλύτερο κάθε φορά.